Modern & Contemporary Art Exhibitions in Amersfoort

Een oase van kleur. Zo kunnen we deze tentoonstelling wel beschrijven. De abstracte schilderijen en de glazen objecten vormen samen een spel van licht en ruimte.

Kunsthal KAdE in Amersfoort presenteert een tentoonstelling met werk van Helen Frankenthaler (1928–2011) en Donald Judd (1928–1994).

Najaar 2026 presenteert het Mondriaanhuis in Amersfoort de tentoonstelling Perpetual Motion. Hierin gaat multimedia-kunstenaar Udo Prinsen in dialoog met het werk en het gedachtegoed van grootmeester Piet Mondriaan en de Canadese kunstenaar Guido Molinari. De speciaal voor het Mondriaanhuis ontwikkelde video- en muziekinstallatie ‘Tape’ van Prinsen is een eigentijdse reactie op hun zoektocht naar ritme, kleur, beweging en vernieuwing. Perpetual Motion laat zien hoe vernieuwende ideeën generaties kunstenaars met elkaar verbinden. Piet Mondriaan (1872–1944) inspireerde met zijn zoektocht naar ritme en dynamisch evenwicht, maar vooral ook met zijn radicale loslaten van bestaande artistieke conventies, kunstenaars als Guido Molinari. Molinari bouwde voort op Mondriaans ideeën in zijn eigen karakteristieke kleurcomposities. Udo Prinsen voegt daar op zijn beurt een eigentijdse laag aan toe. Zijn installatie maakt zichtbaar hoe het gedachtegoed van beide kunstenaars nog altijd inspireert en uitnodigt tot experiment, beweging en vernieuwing.

I n h e t v e r l e n g d e v a n d e t e n t o o n s t e l l i n g [LINK text='F r a n k e n t h a l e r / J u d d' href='https://www.kunsthalkade.nl/nl/tentoonstellingen/frankenthaler-judd/'] ( 2 6 s e p t e m b e r 2 0 2 6 t / m 1 0 j a n u a r i i n K u n s t h a l K A d E ) w o r d t d i t n a j a a r i n d e E l l e b o o g k e r k e e n i n s t a l l a t i e v a n V i v i a n S u t e r ( B u e n o s A i r e s, 1 9 4 9 ) g e t o o n d. H a a r w e r k k a n g e z i e n w o r d e n a l s e e n h e d e n d a a g s e v e r s i e v a n d e s c h i l d e r k u n s t v a n H e l e n F r a n k e n t h a l e r. Z e h e e f t d e z e l f d e v r i j h e i d e n d e z e l f d e i n t u ï t i e v e b e n a d e r i n g v a n h e t d o e k, m a a r d a n m e t e e n g e h e e l e i g e n b e e l d w e r e l d. S u t e r, a f k o m s t i g u i t A r g e n t i n i ë, w o o n t i n d e j u n g l e v a n G u a t e m a l a e n s c h i l d e r t h a a r d o e k e n b u i t e n i n d e n a t u u r. N e t a l s b i j F r a n k e n t h a l e r l i g t d e o r i ë n t a t i e v a n e e n w e r k n o o i t m e t e e n v a s t. F r a n k e n t h a l e r s c h i l d e r d e h a a r d o e k e n o p d e v l o e r e n b e p a a l d e l a t e r d e b o v e n - e n o n d e r k a n t. S u t e r d o e t h e t z e l f d e i n h a a r n a t u u r a t e l i e r. S u t e r s i n s t a l l a t i e s b e s t a a n u i t t i e n t a l l e n v a n d e z e d o e k e n, n i e t o p g e s p a n n e n, v r i j h a n g e n d i n d e r u i m t o f a a n d e m u u r. H e t z i j n l a b y r i n t i s c h e i n s t a l l a t i e s d i e d e j u n g l e w e e r s p i e g e l e n w a a r i n z e w e r k t. B i j n a e l k e d a g v e r l a a t z e l a a t i n d e m i d d a g h a a r h u i s. Z e b e k l i m t 1 2 0 s t e i l e s t e n e n t r e d e n n a a r d e v e r a n d a v a n h e t e e n k a m e r a t e l i e r d a t z e b o v e n o p e e n h e u v e l h e e f t i n g e r i c h t, l e g t h a a r p i g m e n t e n k l a a r e n g a a t a a n h e t w e r k, w a a r b i j z e r o y a l e h o e v e e l h e d e n k l e u r m e t b r e d e, e x p r e s s i e v e p e n s e e l s t r e k e n o p h e t d o e k a a n b r e n g t, t o t l a n g n a z o n s o n d e r g a n g. E r i s g e e n e l e k t r i c i t e i t, g e e n l a m p. V a a k k a n z e n i e t e e n s z i e n w a t z e h e e f t g e m a a k t. “ ’ s O c h t e n d s g a i k n a a r d e s c h i l d e r i j e n k i j k e n, ” v e r t e l d e S u t e r a a n A r t B a s e l. Z e w e r k t t e g e l i j k a a n t w e e o f d r i e d o e k e n e n w i s s e l t d a a r t u s s e n, z o d a t e e n l a a g v e r f k a n d r o g e n v o o r d a t z e e e n n i e u w e a a n b r e n g t. “ I k w e e t e i g e n l i j k p a s h o e z e e r u i t z i e n a l s i k z e i n h e t l i c h t z i e. ” S u t e r s l a b y r i n t i s c h e i n s t a l l a t i e k u n j e d i t n a j a a r z e l f e r v a r e n i n d e E l l e b o o g k e r k v a n 2 6 s e p t e m b e r 2 0 2 6 t / m 2 m e i 2 0 2 7 i n d e [LINK text='E l l e b o o g k e r k' href='https://www.elleboogkerk.nl/'], L a n g e g r a c h t 3 6 i n A m e r s f o o r t

In de tentoonstelling 'De wereld van Piet Mondriaan' ontdek je alle facetten van de kunstenaar. Zoals zijn iconische werk, zijn spirituele vorming, zijn interesses en vrienden. Leuk en leerzaam voor jong en oud.

Deze presentatie gaat in op de door Hitler geïntroduceerde idee van ‘Entartete Kunst’ en op de vlucht van Piet Mondriaan naar Amerika. Daar wist hij, inmiddels 68 jaar oud, zich als kunstenaar nogmaals te vernieuwen en maakt hij zijn meesterwerk Victory Boogie Woogie. Piet Mondriaan (1872-1944) leefde in een roerige tijd waarin twee wereldoorlogen plaatsvonden. Misschien wel juist daardoor was hij gedurende zijn leven en op het artistieke vlak steeds op zoek naar balans en evenwicht. Mondriaan was er van overtuigd dat kunst in de juiste compositie en verhoudingen kon bijdragen aan de harmonie in de wereld. In 1934 besloot Adolf Hitler dat er in het Derde Rijk geen ruimte was voor moderne kunst. Kunst die niet voldeed aan de nationaalsocialistische ideeën werd bestempeld als ‘Entartet’. Om het volk het morele verval van de moderne kunst te laten zien, organiseerden de nazi’s in 1937 in München de tentoonstelling ‘Entartete Kunst’, waarin 650 moderne kunstwerken werden getoond. Mondriaan was als een van de weinige buitenlandse kunstenaars met twee werken vertegenwoordigd in deze expositie. De kunstenaar voelde zich niet langer veilig in Europa en wilde naar Amerika. Daarvoor reisde hij in 1938 eerst naar Londen met in een kist de schilderijen waar hij op dat moment aan werkte. In Londen maakte Mondriaan kennis met de Engelse kunstwereld en met de Amerikaanse Peggy Guggenheim met wie hij het nachtleven verkende. Pas in september 1940 kon Mondriaan de boot uit Liverpool naar Amerika nemen. Dit was net op tijd, want niet veel later werd zijn buurt in Londen hevig gebombardeerd. Mondriaan bloeide op in New York. De stad deed hem goed. Daar, in de nieuwe wereld weet de kunstenaar zichzelf nogmaals opnieuw uit te vinden en creëert hij zijn meesterwerk, de Victory Boogie Woogie. Een kopie van dit schilderij wordt kort na de oorlog, in 1946, in het Stedelijk Museum van Amsterdam geëxposeerd als ode aan de vrijheid.

Ontdek de fantasierijke werelden van kunstenaars Marcel Dzama en Jockum Nordström