Modern & Contemporary Art Exhibitions in Gent

Via open werkmomenten en interventies biedt deze residentie de mogelijkheid om het museum te ervaren als een plek om samen te vertoeven. Het publiek is welkom om te kijken, te luisteren en in gesprek te gaan. Meg Stuart (°1965, New Orleans, VS) is een choreograaf, regisseur en danser die woont en werkt in Berlijn en Brussel. Haar werk wordt gedreven door experiment en artistieke kruisbestuiving, daagt de grenzen van het lichaam uit, en verruimt onze blik op de realiteit. Met haar gezelschap Damaged Goods, opgericht in 1994, creëerde ze meer dan dertig producties, van solo’s en duetten tot choreografieën voor meerdere dansers, videowerken, locatieprojecten en improvisatieprojecten.

Door de eeuwen heen heeft het Lam Gods verschillende conservatiebehandelingen ondergaan. Volgens de 16de-eeuwse Gentse historicus Marcus van Vaernewyck werd de predella (het onderste gedeelte van het retabel), met een voorstelling van de ‘Helle’, door een ondeskundige reiniging vernield. Rond 1550 zouden de schilders Lanceloot Blondeel en Jan van Scorel een restauratie hebben uitgevoerd. Sindsdien heeft ongeveer elke generatie zich met het retabel ingelaten, wat resulteerde in dikke vernislagen en talrijke overschilderingen. Tijdens een noodingreep in 2010 werd onderzoek verricht naar de structurele bewaarconditie van het schilderij. De Getty Foundation in Los Angeles ondersteunde deze campagne en de opstelling van een uitvoerige wetenschappelijke documentatie die raadpleegbaar is via de website closertovaneyck.kikirpa.be (http://closertovaneyck.kikirpa.be/) . Toen bleek tevens dat verder onderzoek en een grondige conservatie van het Lam Gods noodzakelijk was. Deze vaststelling vormde de start van de huidige campagne en de conservatie op lange termijn. De restauratie werd toevertrouwd aan het Koninklijk Instituut voor het Kunstpatrimonium (KIK). Onderzoek naar de toestand van de vernis- en verflagen werd uitgevoerd door de restaurateurs in samen­werking met wetenschappers. Microscopische verfstalen werden geanalyseerd in de laboratoria van het KIK. Om de observaties van de restaurateurs aan te vullen wordt gebruik gemaakt van de meest geavan­ceerde technologie, zoals de door de Universiteit Antwerpen ontwikkelde macro-XRF scanner die in staat was om de aanwezigheid van overschilderingen te bevestigen en de toestand van de originele verflaag te evalu­eren. De 3D-microscoop van de Universiteit Gent verschaft inzicht in de dikte van de overschilderingen, hun textuur en hun samenstelling. Gelijktijdig met de restauratie lopen er aan het KIK, de Universiteit Gent en de Universiteit Antwerpen verschillende onderzoeksprojecten die nieuwe inzichten moeten verschaffen in de ontwikkelingsgeschiedenis en de conditie van het schilderij. Op deze manier wordt bijgedragen tot een beter begrip van de betekenis van dit complexe maar fascinerende kunstwerk, dat bijna zes eeuwen na zijn ontstaan nog steeds niet al zijn geheimen heeft prijsgegeven. Tot vandaag heeft het zijn grote aantrekkingskracht op zowel specialisten als liefhebbers behouden.

During three editions of TRUTHtellers / WAARzeggers, researchers, artists, and experts by experience engaged in open, curious conversations —always starting from doubt. Each dialogue offered the audience a glimpse behind the façade of certainty, inviting them to reflect, empathise, and even question their own truths. The first edition explored truth practices and their healing power, with Tine Destrooper (Director of Justice Visions and Professor of Law and Criminology), Sofie Verclyte (Researcher), and Chokri Ben Chikha (Artistic Director, Lecturer and Researcher) reflecting on how communities process traumatic events. The second edition focused on 'legal truth', as Babette Van Rafelghem (forensic pathologist), Nina Van Eeckhaut (defense attorney), and Hans De Waele (magistrate) discussed the complex relationship between evidence, justice, and factual truth in court. The third edition addressed 'historical truth', with Laura Nsengiyumva, Philsan Osman, and Berber Bevernage (moderated by Lyvia Diser, scientific employee at GUM) examining how marginalised voices and shifting narratives continue to reshape our understanding of the past.

‘All Tomorrow’s Parties’ focust op twee vaak onderbelichte aspecten binnen Andy Warhols veelzijdige oeuvre: drukwerk en film. De tentoonstelling brengt een selectie van boeken, tijdschriften en posters uit het eigen archief samen met 22 films in bruikleen van het Andy Warhol Museum in Pittsburgh. Door de nadruk te leggen op film en drukwerk biedt ‘All Tomorrow’s Parties’ een alternatief perspectief op Warhols oeuvre, voorbij de gangbare focus op schilderkunst.

Tijdens de zomer wordt 'Wirtschaftswerte' (1980) van Joseph Beuys gedurende enkele maanden opgesteld in S.M.A.K. Dit bekende werk uit de museumcollectie wordt als focustentoonstelling gepresenteerd vanuit het perspectief van museale conservatie en restauratie. Wirtschaftswerte (of ‘economische waarden’) bestaat uit metalen rekken waarop voedingswaren uit voormalig Oost-Duitsland staan uitgestald, 19e-eeuwse schilderijen en een blok gips. De opstelling confronteert ons met de toenmalige scheiding tussen communistisch Oost- en kapitalistisch West-Duitsland. Het conserveren van de vergankelijke materialen van dit werk brengt de nodige uitdagingen met zich mee. De presentatie toont op welke manier er gedurende vele jaren onderzoek is gevoerd naar conserveringsstrategieën. Hoe gaat een museum om met materialen zoals de originele voedingswaren, de verkleurde verpakkingen of de boter die in de hoeken van het gipsblok is verwerkt? Een overzicht van de uiteenlopende behandelingen laat zien hoe de visie doorheen de tijd veranderde, van ingrepen uit het verleden tot aan de huidige methodiek voor de conservatie en restauratie van moderne materialen.

Door de eeuwen heen heeft het Lam Gods verschillende conservatiebehandelingen ondergaan. Volgens de 16de-eeuwse Gentse historicus Marcus van Vaernewyck werd de predella (het onderste gedeelte van het retabel), met een voorstelling van de ‘Helle’, door een ondeskundige reiniging vernield. Rond 1550 zouden de schilders Lanceloot Blondeel en Jan van Scorel een restauratie hebben uitgevoerd. Sindsdien heeft ongeveer elke generatie zich met het retabel ingelaten, wat resulteerde in dikke vernislagen en talrijke overschilderingen. Tijdens een noodingreep in 2010 werd onderzoek verricht naar de structurele bewaarconditie van het schilderij. De Getty Foundation in Los Angeles ondersteunde deze campagne en de opstelling van een uitvoerige wetenschappelijke documentatie die raadpleegbaar is via de website [LINK text='closertovaneyck.kikirpa.be' href='http://closertovaneyck.kikirpa.be/']. Toen bleek tevens dat verder onderzoek en een grondige conservatie van het Lam Gods noodzakelijk was. Deze vaststelling vormde de start van de huidige campagne en de conservatie op lange termijn. De restauratie werd toevertrouwd aan het Koninklijk Instituut voor het Kunstpatrimonium (KIK). Onderzoek naar de toestand van de vernis- en verflagen werd uitgevoerd door de restaurateurs in samen­werking met wetenschappers. Microscopische verfstalen werden geanalyseerd in de laboratoria van het KIK. Om de observaties van de restaurateurs aan te vullen wordt gebruik gemaakt van de meest geavan­ceerde technologie, zoals de door de Universiteit Antwerpen ontwikkelde macro-XRF scanner die in staat was om de aanwezigheid van overschilderingen te bevestigen en de toestand van de originele verflaag te evalu­eren. De 3D-microscoop van de Universiteit Gent verschaft inzicht in de dikte van de overschilderingen, hun textuur en hun samenstelling. Gelijktijdig met de restauratie lopen er aan het KIK, de Universiteit Gent en de Universiteit Antwerpen verschillende onderzoeksprojecten die nieuwe inzichten moeten verschaffen in de ontwikkelingsgeschiedenis en de conditie van het schilderij. Op deze manier wordt bijgedragen tot een beter begrip van de betekenis van dit complexe maar fascinerende kunstwerk, dat bijna zes eeuwen na zijn ontstaan nog steeds niet al zijn geheimen heeft prijsgegeven. Tot vandaag heeft het zijn grote aantrekkingskracht op zowel specialisten als liefhebbers behouden.

Two artists have been commissioned to create new work inspired by BORDERS —each exploring what it means to cross or guard a line. Bieke Depoorter, the renown Magnum Photographer, turns her lens inward, probing the camera’s own boundaries—between connection and intrusion, trust and transgression. Depoorter is known for her intimate, collaborative approach that explores the boundaries between photographer and subject. Projects like Agata and As It May Be highlight how trust and shared narratives shape photography. For BORDERS Depoorter is currently creating an intervention covering those themes, in close collaboration with our scenographer and curatorial team. Robbert & Frank, the Ghent-based duo known for their poetic and playful approach, will transform the greenhouses and gardens with new work about frontiers, portals, and gatekeepers – and put a smile on visitors’ faces. Their projects are presented internationally, inviting audiences into spaces of wonder and reflection.

De tentoonstelling 'Unearthed Conversation' van de Chileense kunstenaars Francisca García en Mario Navarro richt zich op de Atacama-woestijn bij de monding van de Loa-rivier in Noord-Chili. Dit landschap wordt gevormd door uiteenlopende verhalen: archeologische vondsten van de eeuwenoude Chango-cultuur, gelijkenissen met het landschap van Mars, de aanwezigheid van de grootste telescopen ter wereld en de littekens die de dictatuur van Pinochet heeft achtergelaten. Geïnspireerd door de Chileense documentairefilm Aquí vivieron (1964) van Pedro Chaskel en Héctor Ríos en door de beelden die NASA’s Perseverance-rover op Mars heeft vastgelegd, onderzoeken de kunstenaars hoe verleden, heden en toekomst van het landschap samenkomen. Via sculptuur, video, geluid, textiel en aquarel verdiepen ze zich in het idee van het oppervlak als grens tussen het bekende, dat zichtbaar wordt wanneer het wordt opgegraven, en het onbekende, dat onder de grond verborgen ligt en onderzocht en ontdekt wordt. Unearthed Conversation laat zien dat menselijke ‘ontdekkingen’ onvermijdelijk gepaard gaan met verlangen, toe-eigening en kolonisatie. Door aandacht te geven aan stille materiële getuigen van een cultuur, plaatsen ze kwetsbare, vroege vormen van ontdekken tegenover het optimisme rond hedendaagse technologie.

In het najaar van 2026 zet het MSK de schijnwerpers op Jenny Montigny (1875-1937), ruim honderd jaar na haar eerste overzichtstentoonstelling in 1922. Het MSK brengt daarvoor een ruime selectie van haar kunstwerken samen, met naast stukken uit de eigen museumverzameling ook bruiklenen uit talrijke publieke en privécollecties. Deze tentoonstelling belicht haar onafhankelijkheid en de artistieke kwaliteit van haar werk als schilder, pastellist, tekenaar en etser. De Gentse Jenny Montigny bouwt in de eerste decennia van de 20ste eeuw een opmerkelijke kunstenaarscarrière uit, zowel in België als daarbuiten. Vandaag is ze vooral bekend als een van de meest getalenteerde en geliefde leerlingen van Emile Claus. Haar ontmoeting met zijn schilderij IJsvogels in 1892, tijdens een bezoek aan het MSK, maakte diepe indruk. Toch wist Montigny al snel uit zijn schaduw te treden en een eigen artistieke koers te varen. In 1904 sluit Montigny zich aan bij de kunstenaarskring ‘Vie et Lumière’ en vestigt ze zich in Deurle, bij Sint-Martens-Latem. Daar ontwikkelt ze een hoogst origineel en individueel oeuvre. Haar voorstellingen van het plaatselijke schooltje en de zonovergoten speelplaats zijn ongeëvenaard. Even kenmerkend is haar benadering van het buitenleven en het landelijke bestaan langs de Leie, haar fascinatie voor interieurs en portretten, en haar gevoelige verbeelding van thema’s als moederschap en kindertijd. Tijdens de Eerste Wereldoorlog verblijft Montigny in Londen, waar ze niet alleen het societyleven in en rond de bekende parken observeert, maar ook de gewonde Belgische soldaten die er worden verzorgd. Deze ervaringen verbeeldt ze in een intrigerende reeks tekeningen en etsen. In 1922 organiseerde ze haar eerste overzichtstentoonstelling in de Gentse Cercle Artistique et Littéraire. Meer dan een eeuw later geeft het MSK Montigny eindelijk opnieuw de aandacht die ze meer dan verdient.

To collide, to balance, and to move between yourself, the other, and the world What are borders? They mark where something ends and begins. They create order — between countries, people, inside and outside, me and you. They can feel safe, but also constricting, when they limit who you can be or where you can go. For scientists, borders help to study things and phenomena, neatly categorized. But what are borders, really, if we all experience them differently? BORDERS invites you to rethink your boundaries — from your body to the world around you. Together with scientists and artists, explore the fringes and no man’s lands of borders: where things rub and collide, or where new connections begin to emerge… What might happen if we dare to cross over?

Veertig jaar later kijkt S.M.A.K. terug op dit bijzondere project – maar ook vooruit – met een tentoonstelling binnen de muren van het museum. Sinds Chambres d’Amis organiseerde S.M.A.K. meerdere tentoonstellingen in de stedelijke ruimte, zoals Over The Edges (2000) en TRACK (2012). Uit elk van deze drie tentoonstellingen nodigen we een kunstenaar uit om nieuw werk te maken met als vertrekpunt de werken uit Chambres d’Amis die vandaag deel uitmaken van de museumcollectie. Heike Pallanca, Haim Steinbach en Susanne Kriemann ontwerpen elk een museumzaal, of ‘ chambre ’, vanuit hun eigen artistieke praktijk. Hoe kan je kunstwerken die gemaakt zijn voor een concrete plek buiten het museum, opnieuw tonen binnen de museummuren?

S.M.A.K. wijdt een grote tentoonstelling aan Ana Lupas, die wordt beschouwd als een van de belangrijkste kunstenaars van haar generatie in Oost-Europa. De tentoonstelling verkent haar oeuvre vanuit de latere fase van haar leven en werk, aangevuld met een selectie werken van haar partner S P A T A R U, en kan zo gelezen worden als een artistiek testament. De praktijk van Ana Lupas (°1940, Cluj-Napoca, Roemenië) is diep geworteld in kennis van het land, voorouderlijke gebruiken en spirituele nalatenschappen die samen een gedeeld cultureel geheugen vormen. Sinds de jaren ‘60 combineert ze overgeleverde ambachtelijke technieken met experimentele media en materialen. Door binnen bestaande tradities vernieuwing te zoeken, ging Lupas’ werk een dialoog aan met de internationale avant-garde, terwijl het tegelijk de ideologische en esthetische beperkingen van het communistische regime wist te omzeilen. Haar oeuvre blijft vandaag getuigen van veerkracht en een compromisloze toewijding aan artistieke expressie. De tentoonstelling toont werken van de kunstenaar, aangevuld met een selectie werken van haar partner S P A T A R U (Mircea Spătaru, 1937–2011). Dit is haar eerste institutionele tentoonstelling in België en gaat gepaard met de publicatie van een monografie gewijd aan haar oeuvre, een co-productie tussen Stedelijk Museum, Amsterdam; Kunstmuseum Liechtenstein, Vaduz en S.M.A.K.

Onze collectie telt 30.000 objecten. En die verzameling is divers en fascinerend. 'De Parade' wordt een ontdekkingsstoet die verrassing, verwondering, fantasie en plezier centraal zet. Wat trekt voorbij? En wat blijft hangen?

In deze solotentoonstelling brengt de Belgische kunstenaar Bendt Eyckermans zijn meest recente werk samen. Naast zijn raadselachtige en dromerige schilderijen toont hij ook sculpturale elementen, een kortfilm en tekeningen die een ongeziene blik bieden op Eyckermans’ denkproces. De schilderijen van Bendt Eyckermans (°1994, Antwerpen) hebben een sterk verhalend karakter, waarin hij elementen uit zijn dagelijkse omgeving – zoals objecten uit zijn atelier, details op straat of vrienden – herwerkt in dromerige, mysterieuze composities. Hoewel Eyckermans sterk gefascineerd is door schilderkunst, laat hij zich ook inspireren door fotografie en film. Door technieken uit film en fotografie te lenen die beweging suggereren, omzeilt de kunstenaar een van de beperkingen van de schilderkunst: het stilstaande beeld. In zijn recente werk in S.M.A.K. wisselt Eyckermans interieurs af met straatscenes. Hij onderzoekt hoe we ons verhouden tot de omgeving waarin we leven en tot de objecten waarmee we ons omringen. Bouwstellingen, markeringen op gevels, deuren, dekzeilen en steigers – alledaagse elementen waar we vaak achteloos aan voorbijgaan – krijgen in zijn werk een nieuwe betekenis. Ze worden dragers van herinneringen en symbolen van verandering, en bepalen zo mee hoe we een plek en onszelf ervaren. ‘The Passenger’ is de eerste museumtentoonstelling van Eyckermans in België en brengt voornamelijk recent werk samen. De kunstenaar voegt aan de tentoonstelling ook enkele ruimtelijke elementen toe, waarvan sommige ook in zijn schilderijen voorkomen. Ze versterken het gevoel dat je zijn wereld binnenstapt. Naast de schilderijen en sculpturen, toont Eyckermans ook een aantal tekeningen die een ongeziene blik bieden op zijn denkproces. Aan het begin van de tentoonstelling is ook een gloednieuwe kortfilm te zien, die je verder onderdompelt in het universum van Eyckermans.

In 2027 organiseert het MSK de eerste queer schone kunsten tentoonstelling in België. Die doorbreekt de heteronormatieve kijk op de kunstgeschiedenis, en nodigt bezoekers via een LGBTQIA+ bril uit tot verrassende perspectieven op gender en seksualiteit doorheen 500 jaar kunst in de Zuidelijke Nederlanden. Vijf eeuwen verandering De geschiedenis van seksualiteit, genderidentiteit en -expressie is er één van continue verandering. Wat zijn de aanvaardbare vormen van intimiteit en seksualiteit? Wat is de ‘juiste’ definitie van mannelijkheid, vrouwelijkheid en nonbinariteit? Wat vandaag een norm lijkt, werd vroeger vaak helemaal anders beleefd. En doorheen de eeuwen zijn er altijd mensen geweest wiens verlangens of zelfbeeld niet pasten binnen de verwachtingen van hun tijd. Mensen die vandaag de termen ‘queer’ of LGBTQIA+ kunnen gebruiken om zichzelf te benoemen. Ook kunstenaars waren gefascineerd door deze thema’s. Soms denken we hun persoonlijke voorkeur te zien in hun werk. Soms willen we misschien vooral onszelf herkennen in voorstellingen uit het verleden. Verborgen verhalen onthuld Wie een Belgisch museum bezoekt, zou denken dat er in onze collecties geen queer thema’s te vinden zijn. Nochtans maakten grote namen zoals Rubens, Ensor of Masereel werk met een bewuste queer invalshoek. Kunstenaars speelden in op discussies van hun tijd, bewogen in queer kringen of leidden zelf levens ‘voorbij de norm’. Maar deze verhalen ontbreken bijna volledig in onze musea. In 2027 doorbreekt het MSK eindelijk de stilte en brengt het deze fascinerende verborgen verhalen aan het licht. We stellen de cis-heteronormatieve focus van de kunstgeschiedenis in vraag, laten alternatieve lezingen toe en onderzoeken onverwachte historische casussen. Zo onthult de tentoonstelling hoe divers seksualiteit en genderidentiteit in de loop der eeuwen werden beleefd en hoe dit zich vertaalde in kunst. Een web aan partners Ter voorbereiding van de tentoonstelling haalt het MSK de banden aan met collegamusea, archieven en privécollecties uit binnen- en buitenland, betrekt het experts in queer (kunst) geschiedenis en stimuleert het nieuw onderzoek. Tegelijk zoekt het museum de stem van LGBTQIA+ gemeenschappen op, om het complexe verhaal van een queer kunstgeschiedenis samen te schrijven. 'Queer Belgian Art' is daarmee een logische voortzetting van de LGBTQIA+ programma’s (https://www.mskgent.be/programma/lgbtq-en-de-msk-collectie) in het MSK die sinds 2022 de verbinding maken tussen de kunst van toen en de queer cultuur van vandaag.

Een meeslepende expo over verzet en terreur, repressie en tolerantie, desinformatie en beïnvloeding. Een historische thriller met steden in de hoofdrol.