Modern & Contemporary Art Exhibitions in Zwolle

Vanaf: 22 september 2024 Tot en met: 31 december 2026 Locatie: Hessenweg spoortunnel & fietstunnel Museum Murals - Street art door Kenneth Letsoin & ONUR 20 musea, 20 street artists. Dit jaar wordt ons land verrijkt met 20 immense muurschilderingen, gebaseerd op museale collecties van verschillende musea. Voor Museum de Fundatie hebben Kenneth Letsoin a.k.a. Naamlooozz & ONUR gigantische muurschilderingen aan de Hessenweg gemaakt. Museum Murals is een initiatief van het Mauritshuis in Den Haag en wordt mogelijk gemaakt door de deelnemers van de VriendenLoterij. Voor de Murals in Zwolle zijn twee tunnels uitgekozen om beschilderd te worden. De spoortunnel en fietstunnel aan en bij de Hessenweg, tussen Zwolle en Dalfsen. Kenneth en ONUR hebben zich laten inspireren door de Fundatie Collectie en na drie weken hard zijn de muurschilderingen nu voor iedereen te zien.

Deze tentoonstelling is geïnitieerd door Kunsthalle München in samenwerking met Museum de Fundatie. Wat betekent natuur in een wereld die steeds digitaler wordt? En hoe kijken wij nog naar de wereld om ons heen, nu klimaatverandering laat zien hoe kwetsbaar die natuur eigenlijk is? In Digital by Nature neemt pionier van de digitale kunst Miguel Chevalier je mee in een wereld waar technologie en natuur elkaar ontmoeten en (verrassend genoeg) versterken. Veel werken in de tentoonstelling zijn interactief. Algoritmen genereren beelden die voortdurend veranderen, mede door de bewegingen van bezoekers. Muziek, beweging en beeld vloeien samen. Sommige installaties zijn begeleid door composities van Jacopo Baboni Schilingi. Techniek maakt kunst, zoals een robot die ter plekke tekeningen maakt. Tegelijkertijd staat het werk niet los van de kunstgeschiedenis. Chevalier brengt een oud thema naar het heden: het landschap, de natuur als spiegel van de mens. Een thema dat ook centraal staat in de vaste collectie van Museum de Fundatie. Zo ontstaat een gesprek tussen verleden en heden, tussen analoog en digitaal, tussen wat groeit en wat gemaakt wordt. De tentoonstelling is de grootste solotentoonstelling in Europa tot nu toe van Miguel Chevalier. Het brengt zo'n 120 werken samen uit alle fasen van zijn carrière. Van vroege computerwerken en werken die met hulp van AI zijn gemaakt tot grote interactieve installaties waarbij jij zelf het beeld bepaalt met je bewegingen. Het is een tentoonstelling die je niet alleen bekijkt, maar ook voelt en beleeft. Digital by Nature is een tentoonstelling voor iedereen die nieuwsgierig is naar waar kunst en technologie elkaar raken - en naar wat ons verbindt met de wereld om ons heen.

Als je een schelp tegen je oor houdt, kun je de zee horen. Deze eenvoudige handeling toont al de diepe verbondenheid tussen ons lichaam en de oceaan. Maar deze verbondenheid is nog sterker dan de meeste mensen zouden vermoeden. Natalia Domínguez Rangel is al lang gefascineerd door de oceaan. In deze nieuwe tentoonstelling van Fundatie Forward verkent ze de thema’s die verborgen liggen in de diepzee. mysteries van de diepzee We beginnen ons leven drijvend in vruchtwater dat bijna dezelfde chemische samenstelling heeft als zeewater, terwijl onze kenmerken nog steeds lijken op die van vissen. Ons lichaam bestaat grotendeels uit water. De diepzee is de schakel met het verre verleden van ons planeet; we zijn allemaal uit de oceaan geboren. De onbekende delen van de oceaan zijn als de onbekende delen van onze menselijke psyche. Hoe dieper we duiken, hoe meer er te leren valt. Maar de oceaan verandert zo snel dat delen ervan zullen verdwijnen voordat we ze volledig kunnen begrijpen. We weten nog niet wat we zijn, en naarmate delen van ons oeroude verleden verdwijnen, zullen we dat misschien nooit te weten komen. De diepzee is zowel oeroud als bedreigd, mystiek en gemilitariseerd, levengevend en verstikkend. Ze is zowel onze oorsprong als onze afrekening. In het diepe blauw worden we geconfronteerd met de waarheid dat de diepten van de oceaan niet los staan van ons – ze zijn de spiegel van onze eigen diepten. Door aandachtiger en bewuster naar de oceaan te luisteren, worden we gedwongen na te denken over wie we zijn, en over de anderen – menselijk en niet-menselijk – wier eigenschappen verweven zijn met de onze. van Wolk naar bubbel Natalia Domínguez Rangel transformeert de Wolk van Museum de Fundatie Zwolle in één grote bubbel, gevuld met sculpturen van glas, keramiek en metaal. Met een compositie die speciaal voor deze tentoonstelling is gemaakt, nodigt ze je uit om met een kritische blik te luisteren. DEEP DIVE is een oproep om terug te keren naar onze oorsprong. Wat komt naar boven als we luisteren naar de reflexen die diep in ons vlees begraven liggen – ouder dan taal, ouder dan het denken? En hoe zou het zijn als we weer zouden leven in afstemming met de aarde die ons onderhoudt?

Kunst kan je anders naar je omgeving laten kijken. Deze presentatie van de Fundatie Collectie stelt die specifieke kracht centraal. Verschillende makers, van Jacoba van Heemskerck tot Jonathan van Doornum, en van Nola Hatterman tot Vincent van Gogh, geven in hun werk hun eigen draai aan de werkelijkheid. Ze zoomen in op details, voegen iets toe, laten iets weg, brengen kleur aan en maken het alledaagse bijzonder. Kijk om je heen! nodigt je uit om de wereld eens door een andere bril te bekijken.

Speciaal voor Kunst in de Vide creëert Diana Scherer een nieuw textielwerk. Dit werk bestaat uit organische weefsels van plantenwortels en zelf ontworpen, duurzame stoffen. Met aarde, zaden, licht, water en ondergrondse sjablonen laat ze organische weefsels groeien. Diana Scherer hanteert een unieke techniek waarmee ze, gebruikmakend van natuurlijke groeiprocessen, betoverende en schijnbaar fragiele weefsels van plantenwortels creëert met verschillende structuren. In dit proces beweegt Scherer zich voortdurend op de grens tussen controle en toeval, tussen natuur en kunstmatig, tussen kunst en biologie. In Symbio onderzoekt Diana Scherer de relatie tussen mens en natuur. De tentoonstelling stelt kritische vragen over hoe mensen de natuur gebruiken, sturen en controleren. Tegelijk laat Scherer ook een andere mogelijkheid zien: een wereld waarin mens en natuur meer samenwerken. Groei gaat langzaam. Het is niet altijd voorspelbaar en niet helemaal te controleren. Juist daardoor wordt groei bij Scherer een beeld voor het zoeken naar een nieuw evenwicht tussen cultuur en natuur. Een belangrijke inspiratiebron voor Scherer is het boek The Power of Movement in Plants van Charles Darwin uit 1880. In dit boek beschrijft Darwin hoe planten reageren op licht, zwaartekracht en temperatuur. Hij laat zien dat planten niet stil en passief zijn, maar zich steeds aanpassen aan hun omgeving. Deze kracht van planten zet Scherer in om haar weefsels te laten groeien. Haar werk kun je dan ook zien als een samenwerking tussen plant en kunstenaar. Voor deze monumentale installatie gaat Diana Scherer uit van Darwins onderzoek naar de beweging van planten. Scherer vertaalt die lijnen en patronen naar haar eigen werk. Ze laat wortels groeien in en langs stoffen die zij zelf heeft ontwikkeld. De stof geeft richting en steun aan de wortels. Maar de stof kan de groei ook tegenhouden of veranderen. Daardoor ontstaat er een wisselwerking, een symbiose, tussen organisch materiaal en textiel. Groeien en weven vormen één dynamisch systeem vol prachtige vormen.

Elly Tamminga was een Nederlandse schilder, grafica en zakenvrouw die haar kunst bewust ten deel inzette om maatschappelijke ongelijkheid zichtbaar te maken. Zij schilderde landschappen, stillevens, portretten en alledaagse scènes, en maakte daarnaast grafisch werk dat bewust betaalbaar is voor een breed publiek. Tamminga's werk is jarenlang uit het publieke zicht verdwenen. Nu krijgt het opnieuw de aandacht die het verdient. Tamminga’s kunst is figuratief en vindt zijn oorsprong in het kubisme, met krachtige kleurvlakken, heldere composities en soms een uitgesproken sociale betrokkenheid. Haar kunst staat in het teken van idealen, eenvoud en toegankelijkheid. In haar eigen tijd reageerden mensen verschillend op haar kunst. Musea kochten haar werk maar weinig aan. Hoewel Tamminga vanaf de jaren 1920 regelmatig exposeerde in binnen- en buitenland en een indrukwekkend oeuvre opbouwt, verdween zij na 1970 uit het publieke zicht. Deze tentoonstelling laat zien hoe rijk en consistent haar oeuvre is. Het nodigt uit om Elly Tamminga opnieuw een plaats te geven in de Nederlandse kunstgeschiedenis. Tamminga's werk is bewust toegankelijk en sprekend. Ze had een bevoorrechte achtergrond en koos daarin nadrukkelijk voor het socialisme en voor het schilderen van onderwerpen uit het leven van arbeiders, vissers, herders en boeren. De tentoonstelling laat zien hoe Tamminga kunst, overtuiging en persoonlijke vrijheid verbond, en hoe haar werk zich verhoudt tot tijdgenoten als Lou Loeber, Peter Alma, Toon Verhoef en Antoon Derkinderen.