Oostende
Mu.ZEE
On now
- Van 13 juni tot 25 oktober 2026 loopt de tentoonstelling Luc Peire (1916–1994). Abstractie in overvloed in Scharpoord en het Peiremuzee. De expo zal een vernieuwende kijk bieden op het oeuvre van Luc Peire, die zijn atelier en woonhuis in Knokke-Heist had — de plek die vandaag Peiremuzee huisvest — en zal zowel zijn betekenis voor Knokke-Heist als zijn internationale uitstraling belichten. Eind jaren 1950 vestigde Peire zich in Parijs, toen het kloppende hart van de hedendaagse kunst. In de zomer keerde hij steevast terug naar Knokke-Heist, dat in die periode ook een interessante biotoop was voor moderne en experimentele kunst en architectuur. Luc Peire (1916-1994). Abstractie in overvloed zal de artistieke evolutie van Peire belichten: van expressionistische figuratie naar zijn kenmerkende verticale abstractie. Dit alles afgezet tegen bijzondere werken van de naoorlogse Belgische avant-garde, met topstukken uit de collectie van Mu.ZEE In de aanloop van deze tentoonstelling kan je alvast een onverteld verhaal ontdekken: dat van Luc Peire en Constant Permeke. Peire koesterde een diepe bewondering voor Permeke, en in de jaren 1930 groeide daaruit een bijzondere vriendschap. Die band liet duidelijke sporen na in Peires werk en gaf richting aan zijn zoektocht. In de jaren 1940 vond hij zijn eigen, herkenbare stijl – maar één element bleef altijd de rode draad: een krachtig humanisme dat beide kunstenaars verbond.Description
LUC PEIRE (1916-1994) - ABSTRACTION IN ABUNDANCE
Until 25 Oct 2026
- Bij “beeldhouwkunst” denken velen in de eerste plaats aan monumentale sculpturen en standbeelden. Toch bestaat een aanzienlijk deel van de beeldhouwkunst uit kleinsculptuur: beeldhouwwerken van een beperkte, draagbare omvang uit brons, steen, terracotta, hout, gips of andere materialen. Die kleinsculptuur is vaak bedoeld voor een private context: het huiselijke interieur. De tentoonstelling Statuettes. Kleinsculptuur in huis toont de diverse rollen die dit soort kleinsculptuur bij mensen thuis opneemt, van 1880 tot morgen, vertrekkend vanuit de rijke collectie die Mu.ZEE in huis heeft en aangevuld met enkele prikkelende bruiklenen. Ook in de moderne periode na 1880, lang na de gotische beeldsnijders en hun heiligenbeelden, blijkt de beeldhouwkunst thuis enkele van haar eeuwenoude functies te vervullen. Religieuze sculptuur behoudt haar aantrekkingskracht in het burgerlijke interieur, als element van private devotie en traditie. Ook antieke portretbustes, die de intieme functie van persoonlijke herinnering in zich dragen en soms vervaardigd werden op basis van dodenmaskers, leven door tot in de twintigste eeuw. Tegenover deze grootse, historische genres binnen de kleinsculptuur gaat de tentoonstelling de kleine genres en de pejoratieve bijklank van kleinsculptuur allerminst uit de weg. Een bepaald aandeel statuettes – noem ze gerust figurines, beeldjes, postuurtjes – werden rond 1900 bij uitstek serieel geproduceerd, soms in goedkopere materialen (gips, porselein) als onderdeel van een democratisering en commercialisering. Sommige statuettes haalden hun artistieke waarde vooral – of louter – uit datgene waarnaar ze verwezen: naar de eigenlijke, hoogstaande antieke of eigentijdse sculpturen die ze in het klein reproduceerden. Andere behoorden tot de categorie archeologische of antiquarische curiosa en vulden Wunderkammers en artiestencollecties. Recentere kunstenaars spelen graag met deze slingerbeweging tussen zogenaamde “high” en “low art”. Het element “schaal” is inherent met de statuette verbonden: vaak verhoudt kleinsculptuur zich tot grotere beelden, als een behapbare, draagbare versie voor thuis op de schouw. Bovenal maken veel statuettes en kleinsculpturen het mogelijk om kunst in het interieur te integreren, en bij uitstek in het fin-de-siècle en het daaropvolgende interbellum leidde deze decoratieve functie tot een hoogstaande decoratieve of functionele statuetteproductie door grote namen uit de beeldhouwkunst. Mu.ZEE kan rekenen op een uitmuntend kernensemble van art deco statuettes door onder meer Oscar Jespers, Oscar De Clerck, Jozef Cantré en –uiteraard – de beeldhouwkunst van Constant Permeke. Ook deze decoratieve, geïntegreerde functie van kleinsculptuur loopt door tot in de hedendaagse kunstgalerijen. Door hun omvang zijn statuettes tot slot ook draagbaar en behandelbaar. Het behoort tot het privilege van de eigenaar en consument om deze kunstwerken vast te nemen en te verplaatsen, en zo de tactiliteit van de oppervlakten en materialen te ervaren. Ook op deze letterlijk - en bij momenten figuurlijk - sensuele eigenschap van de kleinsculptuur gaat deze tentoonstelling in. Aan de hand van zo’n 100 sculpturen, schilderijen en werken op papier neemt Mu.ZEE de bezoeker van de Venetiaanse Gaanderijen mee langsheen anderhalve eeuw kleinsculptuur in België, van Marthe Donas, Oscar Jespers en Yvonne Serruys tot Aline Bouvy en Dodi Espinosa. Ook kleinsculptuur die vandaag in huiskamers te vinden is wil Mu.ZEE een centrale rol geven, in de publieksruimte van de Venetiaanse Gaanderijen. Bijhorende verhalen worden gecapteerd en met bezoekers gedeeld. Dit participatieve project onderschrijft de ondertitel van de tentoonstelling: Kleinsculptuur in huis.Description
Statuettes. Kleinsculptuur in huis
Until 3 Jan 2027
- Deze focustentoonstelling zet het werk van Wim Delvoye in de schijnwerpers met sleutelstukken uit de collectie van Mu.ZEE en de Vlaamse Gemeenschap. Ze loopt parallel met de tentoonstelling Statuettes. Kleinsculptuur in huis en brengt zo een extra blik op de collectie: van een iconische installatie tot speelse publicaties en edities die het veelzijdige oeuvre van Delvoye tonen. Rioolbuizen op keramieken poten, een betonmolen gemaakt met houtsnijwerk, een beschilderd Perzisch tapijt: de tegenstellingen in de kunstwerken van Wim Delvoye dagen de codes en gebruiken van de kunstwereld uit. Delvoye brengt ambacht en industrie samen in postmoderne installaties waarin heden en verleden één worden. Zijn kunstwerken zijn als emulsies waarin de aparte componenten nog herkenbaar zijn, maar samenvloeien tot een pluriculturalistisch feest. Knipogend naar de economische strategieën van multinationals ontwikkelt Delvoye zijn eigen merk en merchandising. In de collecties van Mu.ZEE en de Vlaamse Gemeenschap zijn verschillende sleutelwerken van Delvoye aanwezig. Bidjar (1986) werd verworven kort nadat Delvoye het maakte en presenteerde op 21-jarige leeftijd. De aankoop van Concrete Mixer RL 2.93-94 (1992-94) en Chantier IV (1994) volgde in 1995 en in 1996 door respectievelijk de Vlaamse Gemeenschap en de Provincie West-Vlaanderen, en werd recent aangevuld met een schenking door de kunstenaar (Wim Delvoye Action Doll #1, 2007 en Wim Delvoye Action Doll #2, 2008). Daarnaast bevat de collectie van de museumbibliotheek en het archief een groot aantal publicaties en documenten die de verwervingen en het oeuvre van Delvoye contextualiseren.Description
Focus: Wim Delvoye
Until 3 Jan 2027
Coming soon
- Wie inspireert wie? Kunst ontstaat nooit in een vacuüm. Kunstenaars kijken, reageren, bewonderen, verwerpen, lenen en bouwen verder op wat anderen vóór hen hebben gemaakt. Eén idee zet iets anders in beweging. Eén kunstenaar inspireert een volgende. Als dominostenen die elkaar aantikken, ontstaat een ketting van onverwachte verbanden doorheen tijd en ruimte. DOMINO duikt in de collectie van Mu.ZEE – kunst in België van 1880 tot morgen – en kijkt met een andere blik naar de kunstgeschiedenis. Niet als één vaststaand verhaal, maar als een constructie. Want wie bepaalt welke kunstenaars een plaats krijgen in het gevestigde kunsthistorische verhaal? Wie wordt zichtbaar – en wie blijft buiten beeld? De tentoonstelling volgt de sporen van inspiratie en beïnvloeding tussen kunstenaars. Soms zijn de verbanden heel direct, soms verrassend of nauwelijks zichtbaar. Generaties ontmoeten elkaar, grenzen vervagen en werken uit verschillende tijden gaan onverwachte dialogen aan. Het spel begint bij L’Origine du monde (1866) van Gustave Courbet, een iconisch werk dat generaties kunstenaars uitdaagde om erop te reageren. Van Randa Maroufi, Jef Geys en Marcel Broodthaers gaat het via Édouard Manet naar Louise Delanghe en Emma Lambotte. Lambotte brengt ons vervolgens bij James Ensor – en zo valt telkens een nieuwe dominosteen. Onderweg stelt Domino ook kritische vragen. Waarom keren bepaalde namen steeds terug in de kunstgeschiedenis, terwijl andere nauwelijks zichtbaar zijn? Waarom verdwenen vrouwelijke kunstenaars zo vaak uit het verhaal? En hoe sterk wordt onze blik vandaag nog bepaald door een westers perspectief? Met werk van onder anderen Jean-Jacques Gailliard, Michel Seuphor, Jacqueline Mesmaeker, Jan Van Imschoot, Pjeroo Roobjee, Rachel Baes, Johan Van Geluwe en René Magritte, aangevuld met bijzondere bruiklenen, ontvouwt Domino zich als een speels parcours van ontmoetingen, invloeden en verrassende verwantschappen. Wie inspireert wie? Wie krijgt een plaats in het verhaal? En wat gebeurt er wanneer we de kunstgeschiedenis opnieuw beginnen te leggen? In DOMINO brengt elk kunstwerk het volgende in beweging.Description
DOMINO | uit de collectie van Mu.ZEE Oostende
6 Feb 2027 – 9 Jan 2028
Recent past exhibitions
- From 13 June to 25 October 2026, the exhibition Luc Peire (1916–1994). Abstraction in Abundance will take place in Scharpoord and the Peiremuzee. The exhibition will offer a fresh perspective on the work of Luc Peire, who had his studio and home in Knokke-Heist — the site that now houses the Peiremuzee — and will highlight both his importance to Knokke-Heist and his international reach. In the late 1950s, Peire settled in Paris, then the beating heart of contemporary art. In summer he always returned to Knokke-Heist, which at that time was also a lively biotope for modern and experimental art and architecture. Luc Peire (1916–1994). Abstraction in Abundance will trace Peire’s artistic development: from expressionist figuration to his signature vertical abstraction. This will be presented alongside remarkable works by the post-war Belgian avant-garde, featuring key pieces from the Mu.ZEE collection. In the run-up to this exhibition, you can already discover an untold story: the connection between Luc Peire and Constant Permeke. Peire held deep admiration for Permeke, and in the 1930s, this grew into a special friendship. That bond left clear marks on Peire’s work and guided his artistic search. In the 1940s, he developed his own distinctive style — but one element remained constant: a strong sense of humanism that connected both artists.Description
Luc Peire & Constant Permeke – Connected in Imagination
Ended 31 May 2026
In Frequencies We Cannot Name: Language, Sound, Silence
Ended 10 May 2026
- In the work of Constant Permeke (1886–1952), people take centre stage. At certain moments they appear powerful and warm, surrounded by others; at others they seem vulnerable and searching. His figures rarely look the viewer directly in the eye. They are on their way to the quay to sell fish, or daydreaming in the fields while ploughing or weeding. The artist observes with a sharp and sensitive eye, and through his gaze we see what it means to be human: ecce homo – behold the man. His figures often appear solitary and larger than life on the canvas. Fine pencil lines alternate with strongly painted, dark passages of colour. His spontaneous and experimental approach reveals the inner lives of his characters. Permeke’s view of humanity is grounded in a long humanistic tradition and remains deliberately open. Philippe Vandenberg (1952–2009) sought to capture both the inner struggle of human beings and the madness of society. With thick impasto and powerful, impulsive brushstrokes, he evokes an energy that recalls Permeke. Philip Aguirre y Otegui (1961, lives and works in Antwerp) raises critical questions about the disappearance of humanness. What happens when our compassionate gaze weakens? Is empathy a constant, or does it have its limits? His installation shows a rigid human figure, washed ashore and precariously balanced on two thin metal frames—an image that emphasizes the fragility of human existence. Maryam Najd (1965, lives and works in Antwerp) explores the naked body and darkness. Nudity in art raises questions about vulnerability and strength: does the body show human beings in their most defenceless state, or does it express a physical and existential vitality? In Najd’s work, the female nude is approached from a non-sexual perspective. Permeke’s work likewise contains no trace of eroticism. The nude takes on a universal meaning that transcends the individual portrait.Description
Collection presentation – Behold the Man
Ended 19 Apr 2026
Collectiepresentatie – Zie de mens in het Permekemuseum Jabbeke
Ended 19 Apr 2026
Het is zondag op zee!
Ended 22 Feb 2026
- What draws people to the sea again and again? What do they hope to find or feel there? The allure is timeless. Artists try to capture that feeling – their own longing, but that of others too. Ostend expanded to become the ‘Queen of Seaside Resorts’ in the 19th century and is still the place where many Belgians go to encounter the sea today. Both the E40 and the longest IC train in the country lead to it. Mu.ZEE plays a special role in this city by the sea: the museum focuses on art in Belgium from 1880 until tomorrow. The exhibition It’s a Sunday on the sea! is not just about the appearance of the sea but, above all, what it means to people. The sea is both relaxing and spectacular. It can bring peace but also be overwhelming. Artists sometimes show it as it is, in the open. At other times, they recall it from memory, in dreamscapes or symbols. The sea gives rise to reflection and imagination. An important source of inspiration for the exhibition is the 1899 poem Vers la mer by Émile Verhaeren. This runs like a thread through the exhibition and connects the beginning of Mu.ZEE’s collection – around 1880 – with the present day. From artists such as Ensor and Spilliaert to contemporary names such as Lili Dujourie. Dujourie’s work Il fait dimanche sur la mer! takes its name from a line in Verhaeren’s poem. It shows the sea as it is seen from an apartment with a ‘view of the sea’ – a dream for many. Seven screens show one day of the week each, captured on video. What can you see? As a visitor, you are free to make up your own mind. Everyone’s experience of the sea is different. The title It’s Sunday at sea! sounds cheerful and inviting – Stefan Zweig even translates it as Sunday celebration. But perhaps it also evokes another feeling, such as the languor or stillness of a Sunday. Discover what the sea means to you in the exhibition itself.Description
It’s a Sunday on the sea!
Ended 22 Feb 2026
Venetian Galleries Ostend
Ended 22 Feb 2026