POST Arnhem
On now
- How can commoning, as a praxis, become a fundamental site of resistance to the social-political violence of coloniality? In which forms can this praxis take shape, grow, and move towards a reparative future of healing colonial wounds? Interplay of Commons is a three-part programme in which we collectively explore pedagogical approaches to translocal actions of resistance and learning from others by combining theory and practice, or praxis. We will dive into commoning practices, derived from the idea of commoning culture, a term historian Peter Linebaugh uses to describe the collective practice of maintaining, protecting, and sharing resources through social organisations, while emphasizing the communal care and relationships that emerge from these actions. Commoning has developed rapidly as a praxis in response to the ongoing logic of coloniality, that reproduces hierarchies of race, gender, labour, culture and knowledge long after the formal end of colonial administrations. Ongoing marginalisation, genocides, practices of resource and knowledge extraction, and dispossession of Indigenous lands have lead local, marginalised communities to both question the ongoing reproduction of these violences, and work collectively on being and living together differently. Their organisation is an act of collective resistance.Description
Interplay of Commons: a Site for Collective Care and Alternative Economies
Until 6 Nov 2026
- Voor Sonsbeek 2026 is geen ticket nodig LET OP: Van 02.07.2026 t/m 12.10.2026, tijdens Sonsbeek 2026, is POST Arnhem geopend van: Dinsdag t/m zondag 11:00-18:00 POST is een van de partners van Sonsbeek 2026. Voor de dertiende editie stelt Sonsbeek 2026 het idee van ‘herinnering als levende daad’ centraal. In 1949 nam de gemeente Arnhem het initiatief tot de vrij toegankelijke Sonsbeek-tentoonstelling om bezoekers te trekken naar een stad die zich herstelde van de Tweede Wereldoorlog. Vijfenzeventig jaar later blijft Sonsbeek vrijheid nastreven als een horizon die bereikt kan worden door middel van openbare kunst buiten de grenzen van instellingen. De tentoonstelling herinnert ons aan de mogelijkheid van vernieuwing te midden van verval, en aan de cruciale rol die cultuur speelt bij het heropbouwen van een verantwoordelijk, collectief en gemeenschapsgericht maatschappelijk leven.Description
Sonsbeek 2026: Ik hoef geen tuin, ik deel een park
Until 13 Dec 2026
- Wat is de toekomst van technologie in een wereld die steeds instabieler wordt? Hoe kunnen we oog hebben voor de dagelijkse kwetsbaarheid die ontstaat wanneer technologisch vooruitgangsdenken de hoofdrol opeist? Vanuit die vragen wordt onze huidige technopolitieke landschap in de tentoonstelling Networks of Precarity bekeken. In de dominante beeldvorming worden innovaties, met kunstmatige intelligentie voorop, gepresenteerd als futuristisch, oplossingsgericht en onvermijdelijk. Er wordt ons een toekomst van vooruitgang voorgehouden die niet strookt met de frictie die ontstaat door onze omgang met digitale technologieën. In Networks of Precarity staan de menselijke maat, bottom-up-initiatieven en magische tradities in onze relatie tot technologie centraal. Jeroen van Loon toont aan de hand van een computerclub voor senioren wie er achterblijft wanneer digitalisering de norm is. In de film Memoria (2013) laat het collectief latency.club zien hoe Cubanen hun eigen toekomstmodel creëren, gebaseerd op een sterke DIY-mentaliteit en lo-tech oplossingen. In het werk van Ginevra Petrozzi wordt onderzocht welke rol magie kan spelen in onze individuele en maatschappelijke relatie tot digitale systemen. De getoonde werken laten zien hoe frictie en ambiguïteit in een digitaliserende wereld omarmd kunnen worden, om zo ruimte te geven aan een gedeeld precair bestaan.Description
Networks of Precarity
Until 21 Feb 2027
Recent past exhibitions
- Wat betekent kraken in een tijd waarin het recht op wonen meer dan ooit onder druk staat? Welke inzichten bieden verhalen en gebeurtenissen rond kraken en woonrecht uit het verleden voor de toekomst? Claiming the City - A Squatters' Allegory is een tentoonstelling van kunstenaar Mirka Farabegoli (NL/IT), waarin haar persoonlijke ervaringen met gemeenschappelijk wonen en de herinneringen van anderen uit de kraakbeweging centraal staan. In tekeningen, een meterslange muurschildering en grafisch werk verweeft zij getuigenissen, gevonden archiefmateriaal over woonrecht en verhalen van nu. Dit doet zij door het alledaagse aan grotere maatschappelijke lagen te verbinden, via metaforen en symboliek. De tentoonstelling vertrekt vanuit het krakersverleden van de paraplufabriek, waar POST gevestigd is, Farabegoli's kraakverleden en een perspectief op de huidige wooncrisis. Farabegoli’s kunstwerken zijn een ode aan de kracht van gemeenschappen die blijven zoeken naar ruimte om te leven, te maken en te dromen. Claiming the City - A Squatters' Allegory is opgezet als een ruimtelijke verbeelding van een huis, waarin verhalen rondom kraken niet alleen worden getoond, maar ook geactiveerd worden. Een huis is niet alleen een dak boven je hoofd, maar een basisrecht, een plek van veiligheid, intimiteit en zelfbeschikking. Voor veel mensen is dat vandaag de dag, schrijnend genoeg, geen vanzelfsprekendheid - en juist daarom blijft het noodzakelijk om ruimte op te eisen, te herdenken en opnieuw vorm te geven.Description
Claiming the City - A Squatters' Allegory
Ended 13 Sept 2026
- Locatie: POST - NIJMEGEN Wanneer we de krant lezen of door onze sociale media scrollen, worden we geconfronteerd met een wereld die in toenemende mate instabieler en vijandiger wordt. De wereld is nooit een volledig vreedzame plek geweest, echter blijkt uit onderzoek dat er in de 21e eeuw sprake is van een onmiskenbare toename van geweld. Zowel op nationaal als op internationaal niveau komt geweld sneller voor, is het geweld extremer en wordt het in mindere mate beheerst of juridisch vervolgd. Wat is de rol van extreemrechtse, fascistische bewegingen en dictaturen hierin? En hoe zit het met de afnemende macht van allianties en unies die internationale wetten moeten handhaven? De tentoonstelling States of Violence richt zich op het vervallen van infrastructuren die de vangrails zijn om geweld te voorkomen, zoals democratie, wetgeving en onafhankelijke media. Aan de hand van persoonlijke verhalen, propaganda, (sociale) media en design gaat States of Violence in op de vraag hoe politiek, religieus en cultureel geweld wordt bemiddeld, onderzocht, gecensureerd of gecommuniceerd. Kunnen we onszelf bevragen hoe we in deze ‘staat van geweld’ terechtkomen? Of kunnen we, door de complexiteit ervan beter te begrijpen, weerstand bieden en een vreedzamere toekomst bewerkstelligen?Description
Nijmegen States of Violence
Ended 3 May 2026
Arnhem Winterstop POST
Ended 20 Mar 2026