Stedelijk Museum Amsterdam

De installatie Circuits van de Amsterdamse ontwerp-collectief Experimental Jetset is speciaal ontworpen voor de omloop bovenaan de historische trap van het museum. Circuits laat zien hoe informatie ooit letterlijk een fysieke vorm had: geluid, beeld en andere data werden opgeslagen op tastbare dragers. De installatie bestaat uit zestien muurschilderingen, elk geplaatst in de ronde lijsten (rozetten) op de bovenste verdieping bij de monumentale trap. Elke schildering verbeeldt een (bijna) verdwenen mediumtype: zoals de 35mm filmspoel, LaserDisc, cassettebandjes en de cd. De vormen zijn zwart en abstract – minimalistisch en lijken bijna op iconen. Zo verandert de ruimte in een visueel archief van hoe media en data zich ooit fysiek manifesteerden. Een begeleidende serie van 16 abstracte titelbordjes voegt een extra laag toe aan dit verhaal. Met Circuits onderzoekt Experimental Jetset hoe vorm en inhoud, dragers en geheugen met elkaar zijn verweven. De installatie laat zien hoe de fysieke eigenschappen van informatiedragers de inhoud mede vormgaven. Denk aan hoe lang een nummer kon duren op een lp, of de speelduur van een videoband. Experimental Jetset brengt deze vergeten ‘formats’ opnieuw tot leven. In een tijd waarin we bestanden moeiteloos naar de cloud verplaatsen, herinnert de installatie ons eraan hoe het was om media letterlijk vast te kunnen houden. Daarmee is Circuits niet alleen een eerbetoon aan fysieke informatiedragers. De installatie werpt ook een kritische blik op het digitale tijdperk, waarin de 'ontastbaarheid' van informatie leidt tot mogelijk meer vluchtigheid, onbetrouwbaarheid en manipulatie. Circuits maakt deel uit van Lost Formats Preservation Society, een langlopend onderzoeksproject van Experimental Jetset. Dit project begon oorspronkelijk in 1999, met een publicatie in het tijdschrift Emigre (momenteel te zien in de vaste opstelling van het Stedelijk), en is sindsdien op verschillende manieren uitgewerkt. Met deze nieuwe installatie blikt Experimental Jetset terug op dat eerdere werk, en vertaalt het naar de architectuur van het museum.

Beeldend kunstenaar Farida Sedoc werkt met diverse media om meerstemmige narratieven te visualiseren. Ze maakt hierbij gebruik van elementen afkomstig uit protestbewegingen, countercultures en subculturen, met fotografie, grafische vormgeving en zeefdruktechniek. Onderwerpen rondom culturele identiteit en de dynamiek tussen erfgoed, politiek en economie keren steeds terug in haar werk, in samenhang met overkoepelende historische gebeurtenissen zoals de trans-Atlantische handel en de sociaal-culturele dynamieken die daaruit zijn voortgekomen. In 2024 won zij de Amsterdamprijs voor de Kunst in de categorie Werk van het Jaar met People’s Forum. Haar werk was onder meer te zien in het Van Abbemuseum (Eindhoven) en W139 (Amsterdam). In 2020 gaf het Stedelijk de opdracht een affiche te ontwerpen in solidariteit met de Black Lives Matter-beweging en de strijd tegen racisme. Dit resulteerde in de aankoop van het werk No Justice No Peace (2020). Ook de werken Lobi e Meki Yu Yeye Gro – Light (2021) en Lobi e Meki Yu Yeye Gro – Dark (2021) maken deel uit van de collectie en zijn momenteel te zien in de huidige collectiepresentatie.

De tentoonstelling brengt werken samen die putten uit familiegeschiedenissen, persoonlijke ervaringen en culturele tradities. De presentatie is opgezet als de A- en B-kant van een LP, met Consent Not To Be a Single Being en Wayward Lines als twee complementaire delen. Gezamenlijk auteurschap en eigenaarschap worden daarin bevraagd. Zo ontstaat ruimte voor uiteenlopende perspectieven op hoe Zwartzijn wordt ervaren — geworteld in het alledaagse en in intergenerationele kennis, en steeds opnieuw gevormd door de context waarin het wordt geleefd. De tentoonstelling is samengesteld door curator Amal Alhaag. JURYRAPPORT OVER IVNA ESAJAS "De jury ziet in Esajas een gedreven kunstenaar die consciëntieus haar eigen pad volgt en op de grens van teken- en schilderkunst een eigen en intrigerende wereld schept. Esajas’ inspiratiebronnen zijn mythes en persoonlijke verhalen, zwart feminisme, science fiction, literatuur en het dagelijks leven. Vanuit die mengeling van invloeden bouwt ze een poëtisch universum dat voortdurend in beweging is, maar altijd in balans.

The Longest Day is a group exhibition that explores the theme of time and its various interpretations. Featuring works by artists from different generations and backgrounds, the exhibition delves into how time is perceived, measured, and experienced in contemporary society.

The Longest Night is a group exhibition that explores the theme of darkness and its cultural, historical, and personal significance. Featuring works by artists from diverse backgrounds and disciplines, the exhibition invites visitors to contemplate the power of darkness in various forms, including fear, mystery, and introspection.