Tim Van Laere Gallery

Tim Van Laere Gallery is pleased to present Vitello Kunatho, Friedrich Kunath’s fourth solo exhibition with the gallery since joining the gallery in 2016, and his first in our Roman space. For this occasion, Kunath unveils a new body of paintings that continues his quiet excavation of emotional ambiguity, cultural hybridity, and the subtle absurdities that shape contemporary life. Working across painting, sculpture, installation, and text, Kunath has long described himself as a “composer of images.” His works unfold like songs - layered, associative, and drifting between registers, where the Romanticism of Germany meets with American pop culture and British subculture, while fragments of music and memory emerge and dissolve. With Vitello Kunatho, this approach translates into landscapes that are both intimate and dissonant, spaces in which estrangement and familiarity coexist. Here, irony and authenticity maintain a fragile balance, while humor softly emerges through a vein of melancholy. In paintings like And The Sad Truth is That I’m Happy and It’s Just A Silly Phase I’m Going Through, language lingers as an echo, similar to a late thought. Words do not explain; they resonate. They remain suspended as an emotional residue — simultaneously confessional and elusive, familiar yet difficult to grasp. In You Won’t Know if you don’t go (Romantic Times), a quiet restlessness emerges, tracing the fragile space between desire and hesitation. Even the exhibition title, Vitello Kunatho, suggests a shift: an expression that seems at once remembered and invented, reflecting Kunath’s persistent interest in slippage, translation, humor, and transformation. Works like Love is Free – Give It Away propose sincerity laid bare without reserve, soon slightly cracked, allowing authenticity and cliché to emerge as close kin. Kunath’s process unfolds through layering, both materially and psychologically. He begins with dense, impasto-rich surfaces that retain a tactile memory. On these, he traces fleeting signs — drawings, notes, Italian words, song fragments, lists, numbers — thoughts caught just before they dissipate. These intimate, unfiltered traces form an underwater language beneath the visible image. Once sealed, an image drawn from our shared repertoire is painted over them, partially concealing what lies beneath. The viewer, lingering, may perceive these hidden strata, like echoes under a surface, inviting a more introspective, reflective mode of looking. Compositions build on quiet dissonance: idyllic horizons interrupted by text, cartoon-like figures adrift in emotionally charged terrains, motifs that seem to migrate from one work to another as if guided by their own logic. These juxtaposition do not resolve; they resonate, mirroring a world in which meaning is never fixed but constantly assembled and undone. Kunath’s works become visual poems: melancholic, softly ironic, and slightly dissonant — where contradiction is not a knot to untie, but a condition to inhabit.

Tim Van Laere Gallery presents Crowded Valley, the fourth solo exhibition by Bram Demunter at the gallery. For this exhibition, Demunter unveils a new series of paintings and watercolor drawings, while introducing bronze sculpture into his practice for the first time. These new works mark a distinct shift within the artist’s oeuvre. Where earlier paintings unfolded as expansive narrative landscapes populated by countless simultaneous scenes, a more concentrated and self-contained visual world now emerges. Central figures - floating heads, hybrid bodies, or solitary travelers moving between islands and mountains - serve as anchor points around which smaller scenes, animals, spirits, and fragments orbit. The compositions adopt a pronounced circular structure, evoking cosmograms, mandalas, or mythological maps. What gives these works their particular force is their resistance to any singular interpretation. Rather than functioning as linear narratives, they unfold as networks of associations. Fragments appear without fixed hierarchy, references accumulate without explicit explanation. The viewer is invited to forge connections and construct meaning within images that resist definitive reading. In this sense, the paintings operate according to the logic of dreams or myths: coherent yet irrational, structured yet non-linear. A key source of inspiration is the medieval genre of the Immram: mythische zeereizen zoals die van Sint Brandaan, waarin eilanden bevolkt worden door wonderlijke figuren en eeuwig onveranderlijke taferelen. Die tijdloze sfeer verklaart de verstilde, stoïcijnse blik van veel personages in Demunters werk. Zijn figuren lijken archetypen: reizigers die tegelijk held, kluizenaar, monster en getuige zijn. Ze dragen sporen van personages als Dante, Odysseus, Gilgamesh of Dulle Griet, maar lossen tegelijk op in vegetatie, aarde en dierlijke vormen. In Crowded Valley wordt de mens niet langer voorgesteld als een autonoom individu, maar als een knooppunt waarin verschillende vormen van leven samenkomen. Lichamen muteren voortdurend: mens wordt dier, plant of landschap. De schilderijen functioneren daardoor niet als lineaire vertellingen, maar als netwerken van associaties waarin betekenissen zich opstapelen zonder vaste hiërarchie. Demunter creëert een “visueel intertekstuele” wereld waarin alles naast elkaar kan bestaan. Ook het schilderproces zelf weerspiegelt die voortdurende transformatie. Demunter werkt simultaan aan meerdere doeken, overschildert voortdurend delen van een werk en laat composities organisch ontstaan. Structuur verschijnt vaak pas achteraf, alsof het beeld zichzelf langzaam organiseert. Hij vergelijkt die werkwijze met de gelaagdheid van Tibetaanse thangka’s, Mughal-schilderkunst of besloten hofjes uit de late middeleeuwen: zelfs in de grootste visuele overdaad ontstaat uiteindelijk een verborgen orde. Naast schilderijen en aquarellen toont Demunter voor het eerst ook bronzen sculpturen. Deze beelden, afgewerkt met patina en olieverf, zetten dezelfde hybride en organische beeldtaal verder in drie dimensies. Boom, lichaam, dier en reliek vloeien in elkaar over. De sculpturen ogen tegelijk archaïsch en levend, als bezielde objecten of amuletten uit een onbekende mythologie. Voor Demunter functioneren ze als tastbare condensaties van dezelfde wereld die zijn schilderijen oproepen: fragmenten van een kosmos die zich tijdelijk materialiseert. Religieuze en spirituele beeldtradities spelen daarbij een belangrijke rol. Invloeden van christelijke iconografie, heiligenlevens en visioenen (onder meer die van Hildegard van Bingen) resoneren doorheen de tentoonstelling, naast verwijzingen naar animistische geesten, demonologie en mythologie uit uiteenlopende culturen. Zoals in veel van Demunters werk staan ook hier figuren centraal die zich eerder terugtrekken uit de wereld: kluizenaars, zieners, reizigers en beschermers die proberen betekenis te vinden in een ontwrichte werkelijkheid. Tegelijk sijpelen er ook hedendaagse angsten door in de beelden. Klimaatverandering, oorlog, maatschappelijke ontwrichting en existentiële onzekerheid worden door Demunter gefilterd via eeuwenoude verhalen en symbolen. Zijn werk zoekt niet naar directe antwoorden, maar naar manieren om chaos en complexiteit kenbaar te maken via verbeelding, ritueel en fictie. Met Crowded Valley verdiept Bram Demunter zijn onderzoek naar beeld, mythologie en collectieve verbeelding. Schilderij en sculptuur vormen samen een dense, transformerende wereld waarin niets ooit volledig vastligt: een hedendaagse mythologie waarin mens, dier, landschap en geschiedenis onontwarbaar met elkaar verbonden zijn.

A solo exhibition of the late, surprising vital work of James Ensor. Instead of a painter who repeats his early successes, an old master appears who remains playful, curious, and experimental; a painter who resists what he himself called 'Saint Routine' until the end of his life.

Lust for Life is a group exhibition that takes its title from Iggy Pop's iconic song. It responds to the tension and uncertainty of the present by focusing on energy, desire, humor, and the irrepressible impulse to create. Through generations and sensibilities, these artists share an interest in the intense and almost explosive experience of being alive, and they conceive of art as a space where such vitality can be explored, celebrated, and perceived.