KM21

Met trots presenteert KM21 de eerste solotentoonstelling van Dala Nasser (1990, Libanon) in Nederland. Haar grootschalige installatie Cemetery of Martyrs transformeert de museumzaal tot een symbolische begraafplaats. Hoewel Nasser ook geluid en sculptuur integreert in haar werk, is haar benadering als die van een schilder: abstractie, stof, pigmenten en spieraamlatten spelen een belangrijke rol. De installatie in KM21 toont onder meer een verzameling houtskoolafdrukken van de graven van invloedrijke culturele figuren (kunstenaars, schrijvers, dichters, filmmakers, historici en journalisten) uit Libanon, Egypte, Jordanië en het Verenigd Koninkrijk van mid-negentiende eeuw tot vandaag. Zij streden voor onafhankelijkheid en vrijheid in tijden van politieke overheersing en bezetting. Een begeleidend geluidswerk vertolkt een stem die communiceert tussen de werelden van de levenden en de doden. Cemetery of Martyrs nodigt bezoekers uit in een collectieve ruimte van rouw en herinnering, verzet en vernieuwing. Cemetery of Martyrs is een productie en opdracht van Nottingham Contemporary in samenwerking met KM21 en Peer Gallery, Londen, Verenigd Koninkrijk

Met trots presenteert KM21 de eerste solotentoonstelling van Dala Nasser (1990, Libanon) in Nederland. Haar grootschalige installatie Cemetery of Martyrs transformeert de museumzaal tot een symbolische begraafplaats. Hoewel Nasser ook geluid en sculptuur integreert in haar werk, is haar benadering als die van een schilder: abstractie, stof, pigmenten en spieraamlatten spelen een belangrijke rol. De installatie in KM21 toont onder meer een verzameling houtskoolafdrukken van de graven van invloedrijke culturele figuren (kunstenaars, schrijvers, dichters, filmmakers, historici en journalisten) uit Libanon, Egypte, Jordanië en het Verenigd Koninkrijk van mid-negentiende eeuw tot vandaag. Zij streden voor onafhankelijkheid en vrijheid in tijden van politieke overheersing en bezetting. Een begeleidend geluidswerk vertolkt een stem die communiceert tussen de werelden van de levenden en de doden. Cemetery of Martyrs nodigt bezoekers uit in een collectieve ruimte van rouw en herinnering, verzet en vernieuwing. Cemetery of Martyrs is een productie en opdracht van Nottingham Contemporary in samenwerking met KM21 en Peer Gallery, Londen, Verenigd Koninkrijk

Rosalind Nashashibi maakt films en schilderijen die alledaagse observaties in een mythologische sfeer hullen. Met een persoonlijke blik verkent de Brits-Palestijnse kunstenaar collectieve geschiedenissen, machtsstructuren en manieren van samenleven. Haar recente schilderijen bevatten visuele verwijzingen naar de kunstgeschiedenis, maar refereren ook aan de geleefde realiteit van het Palestijnse volk. Het hart van de tentoonstelling is Electrical Gaza (2015), dat Nashashibi filmde in de Gazastrook in 2014. Stenen hebben veel verschillende betekenissen voor Palestijnen. Als het materiaal waarvan wegen, huizen en gebouwen zijn gemaakt symboliseren ze duurzaamheid, veerkracht, bescherming en troost. Ze staan echter ook voor verzet en opstand. Van stenen gooien als verweer of het achterblijven op het land als stenen door de tijd, tot stenen die op mensen neerregenen en hen begraven. Rosalind Nashashibi (1973, VK) woont en werkt in Londen. In 2017 was ze genomineerd voor de Turner Prize. Haar werk bevindt zich in de collecties van onder meer Tate, Londen; Art Institute Chicago, het MoMA en Metropolitan Museum of Art in New York. Stones is haar eerste museumsolo in Nederland.

Vanaf 29 november 2025 presenteert KM21 Stones : de eerste museale solotentoonstelling in Nederland van de Brits-Palestijnse kunstenaar Rosalind Nashashibi (1973). In haar werk verkent ze collectieve geschiedenissen, machtsstructuren en manieren van samenleven. Op persoonlijke wijze vangt Nashashibi alledaagse, intieme momenten. De film Electrical Gaza (2015) toont een betoverend, bijna mythisch Gaza. Een zeldzaam beeld van een plek die vandaag de dag compleet verwoest is. Nashashibi mixt beelden van het dagelijks leven met animaties en een hypnotiserende soundscape. Haar nieuwe en recente schilderijen ogen weelderig en surreëel. Ze verwijzen zowel naar motieven uit de kunstgeschiedenis – zoals zwanen, kruizen en bloemen – als naar de grimmige politieke actualiteit, met een verbeelding van een gebalde vuist of een verwijzing naar vluchtelingenorganisatie UNRWA. Nashashibi's werken - met altijd een open einde - laten je steeds opnieuw kijken.

Rosalind Nashashibi maakt films en schilderijen die alledaagse observaties in een mythologische sfeer hullen. Met een persoonlijke blik verkent de Brits-Palestijnse kunstenaar collectieve geschiedenissen, machtsstructuren en manieren van samenleven. Haar recente schilderijen bevatten visuele verwijzingen naar de kunstgeschiedenis, maar refereren ook aan de geleefde realiteit van het Palestijnse volk. Het hart van de tentoonstelling is Electrical Gaza (2015), dat Nashashibi filmde in de Gazastrook in 2014. Stenen hebben veel verschillende betekenissen voor Palestijnen. Als het materiaal waarvan wegen, huizen en gebouwen zijn gemaakt symboliseren ze duurzaamheid, veerkracht, bescherming en troost. Ze staan echter ook voor verzet en opstand. Van stenen gooien als verweer of het achterblijven op het land als stenen door de tijd, tot stenen die op mensen neerregenen en hen begraven. Rosalind Nashashibi (1973, VK) woont en werkt in Londen. In 2017 was ze genomineerd voor de Turner Prize. Haar werk bevindt zich in de collecties van onder meer Tate, Londen; Art Institute Chicago, het MoMA en Metropolitan Museum of Art in New York. Stones is haar eerste museumsolo in Nederland.

Kunst in de stad is een expositie over hedendaagse kunst in de openbare ruimte. De expositie toont werk van verschillende kunstenaars die zich bezighouden met het creëren van kunst in en voor de stad.