Rijssens Museum

De Enterse kunstenaar Harry Ekkerink exposeert de komende weken in het Koetshuis van kasteel De Oosterhof. Zaterdagmiddag werd de expositie geopend. De kunstwerken van Ekkerink zijn dagelijks te bekijken van dinsdag tot en met zaterdag van 10.00 tot 17.00 uur in het Koetshuis. De toegang is gratis en de expositie loopt tot en met zaterdag 27 juni.

Holtense kunstenaar Harrie ten Wolthuis exposeert in het Rijssens Museum. Vrijdag 27 maart opent Burgemeester Jurgen van Houdt de expositie van de Holtense kunstenaar Harrie ten Wolthuis in het Rijssens Museum. Harrie ten Wolthuis is al heel lang bezig met fotografie. Het begon ooit met vakantiefoto’s. Rolletjes, lenzen, donkere kamers en afwachten hoe de foto’s werden. Daarna fotografeerde hij tijds reizen naar verre landen. Maar door de jaren heen is de manier van fotograferen enorm veranderd. De digitale camera en programma’s om foto’s digitaal te bewerken veroorzaakten een revolutie in de fotografie. De echte waarheid of de aangepaste waarheid, dat werd opeens de vraag. Voor Ten Wolthuis waren deze twee waarheden in de fotografie hét moment om een eigen kunstvorm te ontwikkelen. Een nieuwe foto verschijnt, gebaseerd op de echte waarheid en op de aangepaste waarheid van de kunstenaar, waarbij ook de omlijsting onderdeel van de foto wordt. Inspiratiebronnen zijn de mens in zijn algemeenheid, zijn interesse voor science fiction en fantasy, evenals zijn belangstelling voor de moderne natuurwetenschappen. Ook de surrealistische schilderkunst heeft sporen nagelaten in zijn werk. Met zijn kleurrijke portretten en markante creaties van verschillende voorwerpen toont Ten Wolthuis een unieke combinatie van de echte en de aangepaste waarheid.

In de nieuwe tentoonstelling, die we al vast aankondigen ontmoeten twee werelden elkaar: het vloeibare licht van het glas en de barokke weelde van oude kastelen met een weelde aan bloemen. Johan de Vries (Sneek, 1955) toont glasobjecten die ontstaan uit lagen transparante kleur, waarin natuurwezens en landschappen lijken op te lichten. Zijn werk is geen zoektocht naar vorm, maar naar kleur, beweging en innerlijke reis. Zoals hij zelf zegt: “Vloeibaar heet glas is water in vuur; is magie.” Zijn objecten — van verstilde schalen tot kleurrijke bollen voor buiten — zijn te zien in zijn huisgalerie in Bellingwolde en worden internationaal verzameld. Theo Leijdekkers (Borne, 1955) schildert grote doeken vol bloemenpracht: irissen, stokrozen, akelei en tuinen in volle bloei. Zijn werk verleidt door kleur, licht en schaduw en schept een bijna barokke wereld zonder wolkje aan de lucht. Het plezier in het schilderen spat van het doek. Voor deze serie heeft hij een nieuwe werkwijze ontwikkeld: in plaats van foto’s gebruikt hij nu afbeeldingen die zijn gegenereerd met behulp van kunstmatige intelligentie. Door gerichte opdrachten aan de AI te geven, stuurt hij het ontstaan van deze beelden. Deze AI-gegenereerde afbeeldingen vormen het uitgangspunt voor zijn schilderijen. Het schilderproces zelf blijft onveranderd. Het onderwerp is minder belangrijk dan de manier waarop het geschilderd wordt. Het gaat om het schilderen zelf en de fascinatie hoe je met verf een realistisch ogend werk kunt creëren. Hij streeft naar een volle, barokke sfeer waaraan het plezier van het schilderen afleesbaar is. Samen vormen hun werken een dialoog tussen glas en verf, tussen transparantie en overvloed, tussen verstilling en verleiding.

Dubbeltentoonstelling Johan de Vries & Theo Leijdekkers feestelijk geopend In museumgalerie De Oosterhof is afgelopen weekend een bijzondere dubbeltentoonstelling geopend waarin twee werelden elkaar ontmoeten: het transparante, bijna ademende glaswerk van Johan de Vries en de verstilde, verhalende schilderijen van Theo Leijdekkers. De opening trok een volle zaal, waar bezoekers zichtbaar genoten van de introductie op het werk van beide kunstenaars. De poëzie van glas — Johan de Vries Johan de Vries, jarenlang werkzaam in Leerdam en later actief in zijn eigen glasblazerij in Noord‑Oost Groningen, staat bekend om zijn gelaagde, lichtgevoelige objecten. Zijn glas lijkt te bewegen, te ademen zelfs, met subtiele tekeningen die zich pas na herhaald kijken prijsgeven. Motieven uit de natuur — stroming, groei, beweging — vormen de stille basis van zijn werk. Hoewel De Vries in 2024 stopte met glasblazen, blijft zijn oeuvre reizen en mensen raken. Tijdens de opening werd een anekdote gedeeld over een bezoeker die dacht dat de tekeningen in het glas stickers waren. Maar het tegendeel is waar: alles ontstaat in een paar intense minuten waarin het glas nog leeft en het vakmanschap van de kunstenaar het verschil maakt. Zijn objecten tonen kleur als licht in beweging. Soms speels, soms meditatief, maar altijd met die kenmerkende gelaagdheid die zijn werk zo herkenbaar maakt. Nieuwe werelden in verf — Theo Leijdekkers De tweede helft van de tentoonstelling toont het werk van schilder Theo Leijdekkers. Al sinds 2000 richt hij zich op bloemen, tuinen en stillevens, jarenlang gebaseerd op eigen foto’s. Voor deze expositie zette hij echter een nieuwe stap: hij werkt nu met beelden die zijn gegenereerd met kunstmatige intelligentie. Door gerichte opdrachten te geven, stuurt hij de AI in het ontstaan van die beelden, die vervolgens dienen als inspiratiebron voor zijn olieverfschilderijen. Toch blijft het schilderproces zelf volledig traditioneel. Voor Leijdekkers draait het om het plezier van het schilderen, om het zoeken naar licht, kleur en sfeer. Zijn werken ademen een volle, bijna barokke gloed. Sommige AI‑beelden ontstaan pas na twintig varianten — niet omdat ze perfect moeten zijn, maar omdat ze hem moeten uitdagen. “AI geeft me soms iets terug waar ik zelf nooit op was gekomen,” vertelde hij. “En dan begint het echte werk pas.” Het resultaat zijn schilderijen die balanceren tussen herkenning en verbeelding: stillevens die ademen, interieurs die dromen, landschappen die tegelijk vertrouwd en vervreemdend zijn. Een ontmoeting van licht en verbeelding De tentoonstelling toont twee kunstenaars die ieder op zijn eigen manier licht, kleur en gelaagdheid tot leven brengen. De één vanuit het vuur en de beweging van glas, de ander vanuit de stilte en de verfijning van verf. Twee totaal verschillende benaderingen, maar beide doordrenkt van vakmanschap en liefde voor het maken.